چيزى به همراه خود نمىبرد و ليكن آن علاقهء قلبى با او هست . چون علاقهء قلبى هست و مورد علاقه را به او نمىدهند ، مىسوزد تا كم‌كم اين تعلقات را با سوخت و سوز از او بگيرند . اگر كسى تعلّقاتش را كم نكرد كم مىكنند . امّا با سوخت و سوز و اين دشوار و تحمّل‌ناپذير است . لذا ذات اقدس إله به زائران بيت خود دستور داده است كه بگوييد : « ربّنا آتنا فى الدنيا حسنةً و فى الآخرة حسنةً و قنا عذاب النار . » حال بعد از روشن شدن اين نكتهء تاريخى و تفسيرى كه دانستنش لازم بود سخن امام سجاد - ع - را پى مىگيريم : به جاى بيان فضيلت نياكان ، حمد خدا بگوييد امام سجاد - ع - فرمود : اگر خواستيد خير و نيكىهاى گذشتگانتان را بعد از انجام حج ذكر كنيد و اين را به عنوان « اداى حقوق تبار و نياكان » خود بدانيد ، راههاى بهتر هم وجود دارد و آن مسألهء شهادت به وحدانيت حقّ و رسالت رسول خدا و ولايت و خلافت و امامت امامان معصوم - عليهم‌السلام - است شما مىتوانيد در منا پيرامون اين اصول و معارف بحث كنيد . هر انسان موحّدى مىداند كه خداوند همواره با او است و از هر كس به او نزديك‌تر است و هر كارى را مىتواند انجام دهد . قدرت و آگاهى او از همه بيشتر است مىتواند با او خلوت و راز و نياز كند . آهسته با او حرف بزند مشكلش را در ميان بگذارد . انسان موحِّد هرگز در هيچ كارى نمىماند ، چون كسى كه تمام كليدها بدست او است ، با او است .